”Miłość i wolność rozumiana jako wybór dobra i odrzucania zła, prowadzą do prawdziwego szczęścia jakiego chce dla nas Bóg. Bez przebaczania nie ma wolności – bo to największy akt miłości wobec siebie i innych.”
🔹️W dniach 6-7 grudzień br. w Domu Diecezjalnym „Tabor” w Rzeszowie odbyły się rekolekcje dla grupy adorujących Jezusa pt. „Jak przebaczać?”.
🔹️Posługiwali: s. Kazimiera Fleran, Uczennica Krzyża, i ks. Maciej Wilczek MS.
🔹️Rzeszowscy Uczniowie Krzyża uczestniczyli w tych rekolekcjach w ramach wspólnotowych dni formacji.
🔹️Świadectwa uczestników rekolekcji:
👉 „W czasie rekolekcji dotknęło mnie słowo z liturgii: „Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski (..) leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości”. Otrzymałem również słowo: Jeden jest tylko wasz Mistrz Chrystus (MT 23, 10). Te znaki Bożego Slowa uzmysłowiły mi, że jestem w drodze, w procesie leczenia, gdzie moim lekarzem jest Chrystus. Same rekolekcje były dla mnie dobrym czasem spotkania z Bogiem. Usłyszane treści rozbudziły we mnie pragnienie wejścia na drogę bycia człowiekiem wolnym wewnętrznie tj. uczenia się odrzucania zła na wzór Jezusa Mistrza w logice krzyża. Logika krzyża to dla mnie odpłacanie za zło dobrem dla drugiego, tak, aby w mocy Boga dawać mu życie swoją postawą (dobrocią), czasem milczeniem lub dobrym słowem. Wiem że to jest trudne i jest to proces, ale z Bożą łaska wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. Przecież jestem uczniem i ciagle się uczę. Chwała Panu!”.
👉 „Na rekolekcjach najbardziej dotknęło mnie ukazanie wartości przebaczenia – że potrzebujemy w naszym codziennym życiu nieustannie odkrywać sens naszego życia – zbawienie i dojście do Nieba. Że już tutaj możemy żyć tym co będzie w Niebie, bo przeznaczeniem człowieka jest bycie szczęśliwym. Zachęciło mnie to do większego zajęcia się sobą, do podążania za dobrem, odkrywania go i odrzucania zła. Do pogłębienia relacji z Bogiem, żeby Jego miłość była we mnie, przemieniała mnie i umacniała, bo tylko wtedy będę mogła wchodzić w relacje z drugim człowiekiem. A żeby budować relacje potrzebne jest ciągłe przebaczanie – bo to jest największy akt miłości wobec innych i wobec siebie. Dziękuję Bogu za ten czas”.
