loading...




wtorek 20 lutego 2018

Księga Izajasza 55,10-11.

Tak mówi Pan Bóg: "Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego,
tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

Księga Psalmów 34(33),4-5.6-7.16-17.18-19.

Wysławiajcie razem ze mną Pana,
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością,
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto wołał biedak i Pan go usłyszał,
i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Oczy Pana zwrócone na sprawiedliwych,
uszy Jego otwarte na ich wołanie.
Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym,
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Pan słyszy wołających o pomoc
i ratuje ich od wszelkiej udręki.
Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu,
ocala upadłych na duchu.


Ewangelia wg św. Mateusza 6,7-15.

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Modląc się, nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani.
Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, zanim jeszcze Go poprosicie. Wy zatem tak się módlcie:
Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci Twoje imię!
Niech przyjdzie Twoje królestwo; niech Twoja wola się spełnia na ziemi, tak jak w niebie.
Naszego chleba powszedniego daj nam dzisiaj;
i przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili;
i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego.
Jeśli bowiem przebaczycie ludziom ich przewinienia, i wam przebaczy Ojciec wasz niebieski.
Lecz jeśli nie przebaczycie ludziom, i Ojciec wasz nie przebaczy wam waszych przewinień".

Komentarz Św. Bonawentura

Jezus mówi do swoich apostołów: „Kiedy się modlicie, mówcie: Ojcze”. To znaczy, po pierwsze wzywajcie Ojca; mówcie, nie tylko na głos, ale także sercem, z obawy, żeby nie powiedziano o was jak w Izajaszu: „Ten lud sławi Mnie tylko wargami, podczas gdy serce jego jest z dala ode Mnie” (Is 29,13). Mówcie nie tylko sercem, ale i ustami, ponieważ modlitwę ustną przyjmuje Bóg, jak czytamy w psalmie: !Chcę wielce dziękować Panu swoimi ustami! (Ps 109, 30). A to w celu pobudzenia pamięci, potrząśnięcia w ospałości, rozpalenia pragnienia, nauczenia posłuszeństwa, wyrażania radości i dawania przykładu.

Wzywajmy więc imienia Ojca. On jest prawdziwie Ojcem, ze względu na swoją naturę, jak czytamy w liście do Efezjan: „Od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi” (Ef 3,15). Stąd, w Malachiaszu: „Czyż nie mamy wszyscy jednego Ojca?” (Ml 2,10) Jest także Ojcem ze względu na dar łaski: „Otrzymaliście ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: Abba, Ojcze!” (Rz 8,15); i jeszcze w liście do Galatów: „Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze!” (Ga 4,6) Jest także Ojcem z powodu objawienia chwały, według Jeremiasza: „Będziesz Mnie nazywał: "Mój Ojcze!" i nie odwrócisz się ode Mnie” (Jr 3,19).

Skoro zatem w imieniu „Ojciec” Bóg jest pojmowany jako założyciel natury, dawca łaski i twórca chwały, dlatego powinniśmy pojąć, że jest Tym, do którego jedynie powinniśmy się zwracać.

Mateusz i Łukasz zgadzają się co do wzywania imienia Ojca, aby w tym jednym imieniu człowiek był zachęcony do czci i ufności, tych dwóch skrzydeł, bez których modlitwa nie może być skuteczna.



Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml

Misja

Polecamy

Wspólnota Sióstr Uczennic Krzyża

Dom Generalny, ul. Kościelna 4a, 71-834 Szczecin

Telefon: +48 91 421 68 69